Η αυχενική οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια νόσος της σπονδυλικής στήλης στο τμήμα C1-C7, η οποία προκαλεί εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης κατέχει τη δεύτερη θέση μεταξύ όλων των εκφυλιστικών-δυστροφικών παθήσεων της σπονδυλικής στήλης (μετά την οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης). Τις τελευταίες δεκαετίες, η ασθένεια αυτή έχει γίνει σημαντικά «νεότερη» και σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε σχετικά νεαρή ηλικία (έως 35 - 40 ετών) προσβάλλονται από αυτήν.
Η φαρμακευτική θεραπεία αυτής της ασθένειας είναι συμπτωματική και δεν σταματά την ανάπτυξη επιπλοκών - προεξοχή, μεσοσπονδυλική κήλη.
Η αποτελεσματικότητα της μη φαρμακευτικής θεραπείας εξαρτάται από το στάδιο της νόσου. Προκειμένου να επιτευχθούν μόνιμα θετικά αποτελέσματα, είναι απαραίτητο να επηρεαστεί η αιτία των μεταβολικών διαταραχών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Για το σκοπό αυτό, οι κλινικές χρησιμοποιούν σύνθετη θεραπεία με μεθόδους ανατολίτικης φυσιοθεραπείας και ρεφλεξολογίας, η οποία οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα σε περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων της νόσου.
Συμπτώματα, σημεία
Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες.
- Η πρώτη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με τις αιτίες της εμφάνισής τους - μυϊκούς σπασμούς. Εκδηλώνονται ως επίμονος πόνος και αίσθημα ακαμψίας στην περιοχή του αυχενικού κολάρου και στο άνω μέρος της πλάτης.
- Η δεύτερη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με τσίμπημα των νευρικών ριζών στα τμήματα C1-C7 - αυτά είναι: πόνος στο πίσω μέρος του κεφαλιού, μούδιασμα, αδυναμία των δακτύλων, πόνος στην καρδιά, κάτω από την ωμοπλάτη, στον ώμο, στο αντιβράχιο. Όταν μια νευρική ρίζα πιέζεται στο κάτω μέρος της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και στο όριο με τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, εμφανίζεται μεσοπλεύρια νευραλγία: καυστικός ή μαχαιρωμένος πόνος στο στήθος, ο οποίος αυξάνεται όταν προσπαθείτε να πάρετε μια βαθιά αναπνοή, όταν βήχετε, φτάρνισμα, ερυθρότητα του δέρματος στα μεσοπλεύρια διαστήματα. Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, που σχετίζονται με τσιμπημένες νευρικές ρίζες στη σπονδυλική στήλη, είναι συνήθως μονόπλευρα και επιδεινώνονται με την κίνηση και τη σωματική δραστηριότητα.
- Η τρίτη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με διαταραχή της παροχής αίματος στον εγκέφαλο - αυτά είναι: ζάλη, πονοκέφαλος, σκοτάδι, κηλίδες που τρεμοπαίζουν στα μάτια, θόρυβος ή κουδούνισμα στα αυτιά, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, διαταραχή συντονισμού των κινήσεων, ασταθές βάδισμα, εξασθένηση της μνήμης, μειωμένη πνευματική απόδοση, ναυτία.
Το σύμπλεγμα συμπτωμάτων της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, το οποίο σχετίζεται με διαταραχή της παροχής αίματος στον εγκέφαλο, ονομάζεται σύνδρομο σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας.
Λόγοι ανάπτυξης, στάδια
Η περιοχή των αυχενικών σπονδύλων είναι το πιο κινητό μέρος της σπονδυλικής στήλης, το οποίο υπόκειται σε συνεχή πίεση, στηρίζει το κεφάλι και στηρίζει το βάρος του.
Σπουδαίος!
Όταν το κεφάλι γέρνει προς τα εμπρός, το φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους αυξάνεται σημαντικά, γεγονός που επιταχύνει τη φθορά τους και προκαλεί την ανάπτυξη οστεοχόνδρωσης. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι το πάθος για τα smartphones και άλλα gadgets είναι ένας από τους παράγοντες της ταχείας εξάπλωσης αυτής της ασθένειας.
Η πίεση στη σπονδυλική στήλη απορροφάται και απορροφάται από ελαστικά επιθέματα που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων που ονομάζονται μεσοσπονδύλιοι δίσκοι. Αποτελούνται από συνδετικό ιστό (κολλαγόνο) και περιέχουν πολλά υγρά. Το κολλαγόνο παρέχει ελαστικότητα και απορρόφηση κραδασμών και το νερό παρέχει αντίσταση στη συμπίεση.
Εάν διαταραχθεί η παροχή αίματος στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, αυτό οδηγεί σε επιβράδυνση της αναγέννησης του συνδετικού ιστού και ταυτόχρονα σε ξήρανση. Ως αποτέλεσμα, οι δίσκοι χάνουν τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών και την ελαστικότητά τους.
Ο κύριος λόγος για την ανάπτυξη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η μυϊκή ένταση, η υπερτονικότητα και οι μυϊκοί σπασμοί στην περιοχή του άνω μέρους της πλάτης και του αυχενικού κολάρου. Η ανάπτυξη της νόσου ευνοείται σε μεγάλο βαθμό από την κακή στάση του σώματος (σκύψιμο), την καθιστική ζωή και τη μεγάλη παραμονή σε στατική στάση.
Οι μυϊκοί σπασμοί εμποδίζουν τη ροή του αίματος στη σπονδυλική στήλη, διαταράσσουν την κυκλοφορία του αίματος και την παροχή αίματος στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Αυτό οδηγεί σε διαταραχή των μεταβολικών διεργασιών και στην αναγέννηση των ιστών.
Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι λαμβάνουν όλο και λιγότερο κολλαγόνο (δομικό υλικό του συνδετικού ιστού) και οξυγόνο. Η διαδικασία της κυτταρικής τους ανανέωσης επιβραδύνεται.
Αυτό προκαλεί τη φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων πιο γρήγορα από ό, τι μπορούν να αποκατασταθούν - αναπτύσσεται οστεοχόνδρωση.
Η ασιτία των μεσοσπονδύλιων δίσκων οδηγεί στον εκφυλισμό τους και, ως αποτέλεσμα, σε εκφυλιστικές αλλαγές - γίνονται όλο και πιο επίπεδοι, ξηρότεροι και λεπτότεροι. Όταν ο πολφικός πυρήνας στεγνώσει, σχηματίζονται ακτινικές ρωγμές σε αυτόν και ο άκαμπτος ινώδης δακτύλιος του μεσοσπονδύλιου δίσκου γίνεται χαλαρός και χαλαρός.
Δεδομένου ότι η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης εκτίθεται σε συνεχή πίεση λόγω του βάρους της κεφαλής και των κινήσεών της (κλίσεις, στροφές προς τα δεξιά, αριστερά), η διαδικασία των εκφυλιστικών αλλαγών αναπτύσσεται σε αυτήν ιδιαίτερα γρήγορα. Το πάχος των μεσοσπονδύλιων δίσκων γίνεται όλο και μικρότερο, το ύψος των διαστημάτων μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται και πλησιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους.
Κάθε σπόνδυλος αποτελείται από ένα σώμα στο οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος σωλήνας και στο οποίο τρέχει και τρέχει ο νωτιαίος μυελός. Όταν οι σπόνδυλοι ενώνονται, οι διαδικασίες τους κλείνουν και, σαν λαβίδες, πιάνουν και σφίγγουν τις ρίζες των νεύρων που ακτινοβολούν από το νωτιαίο μυελό.
Όταν πιέζεται, ο πόνος εξαπλώνεται κατά μήκος του νεύρου και ακτινοβολεί στην καρδιά, το χέρι, τον ώμο και κάτω από την ωμοπλάτη.
Σπουδαίος!
Οι νευρικές ρίζες ονομάζονται «ριζοειδείς ρίζες» και ο πόνος που εμφανίζεται όταν πιέζονται ονομάζεται ριζοπάθεια. Το μακροχρόνιο τσίμπημα των νευρικών ριζών συχνά οδηγεί στη φλεγμονή τους - ριζίτιδα.
Ο πόνος από ένα τσιμπημένο νεύρο προκαλεί πρόσθετους μυϊκούς σπασμούς που συμπιέζουν τη σπονδυλική αρτηρία. Αυτή η αρτηρία μεταφέρει αίμα στον εγκέφαλο. Όταν συμπιέζεται, η παροχή αίματος στον εγκέφαλο επιδεινώνεται, εμφανίζεται λιμοκτονία οξυγόνου (υποξία), η οποία γίνεται η αιτία του συνδρόμου της σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας.
Προκειμένου να αντισταθμιστούν τα φορτία στο φόντο των εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, εμφανίζονται οστικές αποφύσεις - οστεόφυτα - στις άκρες των σπονδύλων. Η ανάπτυξή τους περιορίζει την ελευθερία κινήσεων στην περιοχή του λαιμού και δημιουργεί μια αίσθηση ακαμψίας.
Σε όψιμο στάδιο της νόσου, η φυσιολογική λόρδωση (η καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης στην περιοχή του αυχένα) εξομαλύνεται.
Στην ανάπτυξή της, η αυχενική οστεοχονδρωσία περνά από τέσσερα στάδια:
- Στο πρώτο στάδιο, με φόντο την αυξανόμενη λέπτυνση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, παρατηρείται προοδευτική μείωση του ύψους του κενού μεταξύ των σπονδύλων. Αυτό οδηγεί σε τσίμπημα της νευρικής ρίζας και διαταραχή της νεύρωσης του χεριού. Αναπτύσσεται σύνδρομο πόνου, καθώς και σύνδρομο σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας, το οποίο συνοδεύεται από επιδείνωση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο και υποξία του. Στα άκρα των σπονδύλων σχηματίζονται οστικές αναπτύξεις. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη είναι καθαρά ορατές σε ακτινογραφίες και τομογραφίες.
- Στο δεύτερο στάδιο, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος διογκώνεται με φόντο την αποδυνάμωση, το σχηματισμό ινών και τη χαλάρωση του εξωτερικού, σκληρού ινώδους δακτυλίου - το εξόγκωμα. Τις περισσότερες φορές, η προεξοχή είναι τοπικής φύσης και κατευθύνεται προς τα πίσω - προς τη σπονδυλική στήλη. Τέτοιες προβολές ονομάζονται ραχιαία. Μια προβολή σε πλάγια κατεύθυνση ονομάζεται πλάγια προβολή. Στο πλαίσιο της αστάθειας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και της ανάπτυξης οστεοφύτων, είναι δυνατή η ανάπτυξη σπονδυλοαρθρώσεων.
- Στο τρίτο στάδιο, ο εξωτερικός ινώδης δακτύλιος δεν αντέχει πλέον την εσωτερική πίεση και τα σκισίματα. Αυτό προκαλεί την ώθηση τμήματος του pulposus πυρήνα προς τα έξω, με αποτέλεσμα ένα μεσοσπονδύλιο κάταγμα. Εάν εμφανιστεί κήλη δίσκου προς τα πίσω, είναι δυνατή η συμπίεση (στένωση) του νωτιαίου μυελού με την ανάπτυξη μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης πάρεσης και παράλυσης.
- Στο τέταρτο στάδιο, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν εντελώς τη λειτουργία τους και το εύρος κίνησης στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης μειώνεται στο ελάχιστο. Τα οστεόφυτα φτάνουν σε τέτοιο μέγεθος που καθιστούν αδύνατη την περιστροφή του κεφαλιού.
Διάγνωση
Η διάγνωση της αυχενικής οστεοχόνδρωσης περιλαμβάνει εξωτερικές εξετάσεις και μελέτες υλικού.
Κατά τη διάρκεια μιας εξωτερικής εξέτασης, ο γιατρός αισθάνεται την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, εντοπίζει μυϊκούς σπασμούς (σημεία πυροδότησης) και καθορίζει τη θέση της νόσου. Στη συνέχεια, πραγματοποιεί δοκιμές στη μυϊκή δύναμη των χεριών για να προσδιορίσει τη διαταραχή της νεύρωσης.
Από τις διαγνωστικές μεθόδους υλικού, χρησιμοποιείται ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία (MRI).
Μια ακτινογραφία δείχνει το ύψος των κενών μεταξύ των σπονδύλων (και τη μείωση τους), τα οστεόφυτα.
Η μαγνητική τομογραφία (MRI) επιτρέπει μια πιο λεπτομερή εξέταση του συνδετικού ιστού - μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, σύνδεσμοι, νευρικές δομές, αιμοφόρα αγγεία. Η τομογραφία δείχνει τη δομή του μεσοσπονδύλιου δίσκου, την προεξοχή του, την ύπαρξη κήλης ή διόγκωσης, την παρουσία ή απουσία στένωσης του νωτιαίου μυελού και βοηθά στην εκτίμηση της έκτασης της κυκλοφορικής βλάβης.
Το υπερηχογράφημα Doppler (USD) χρησιμοποιείται για την εξέταση της ροής του αίματος στη σπονδυλική αρτηρία.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας
Εκτός από τον βελονισμό, τον βελονισμό, τη θεραπεία με κενό και τη μοξοθεραπεία, η ιρουδοθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά στην ανατολίτικη ιατρική για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Οι ιατρικές βδέλλες τοποθετούνται στην περιοχή του λαιμού και του γιακά και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Η έκκριση του σάλιου της βδέλλας περιέχει ένα σύμπλεγμα βιοδραστικών ουσιών που αραιώνουν το αίμα και έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Η Hirudotherapy βοηθά στη βελτίωση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, σταθεροποιεί την αρτηριακή πίεση και ανακουφίζει από τον πόνο και τη φλεγμονή. Αυτή είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές μη φαρμακευτικές βοηθητικές θεραπείες για την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
- Μέθοδοι θεραπείας με φάρμακα. Για την ανακούφιση της φλεγμονής και του πόνου στα τσιμπημένα νεύρα, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) με βάση τη δικλοφενάκη, την ιβουπροφαίνη, την κετοπροφαίνη, την πιροξικάμη κ.λπ. χρησιμοποιούνται με τη μορφή αλοιφών, ενέσεων ή από του στόματος. Για την ανακούφιση του έντονου πόνου, μπορεί να γίνει ένεση ενός αναλγητικού στον επισκληρίδιο χώρο - μεταξύ του περιόστεου και της επένδυσης του νωτιαίου μυελού. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται επισκληρίδιος αποκλεισμός. Το αποτέλεσμα ανακούφισης του πόνου διαρκεί από αρκετές ημέρες έως αρκετούς μήνες. Ως βοηθητικά μέσα, μπορούν να συνταγογραφηθούν χονδροπροστατευτικά (για την επιβράδυνση της διαδικασίας καταστροφής του συνδετικού ιστού των μεσοσπονδύλιων δίσκων και των αρθρώσεων), αγγειοδιασταλτικά και σύμπλοκα βιταμινών (βιταμίνες Β, Α, Ε). Για τη μείωση της μυϊκής έντασης και των σπασμών, χρησιμοποιούνται αντισπασμωδικά και μυοχαλαρωτικά.
- Μη φαρμακευτική θεραπεία. Οι μη φαρμακευτικές μέθοδοι περιλαμβάνουν ρεφλεξολογία και φυσιοθεραπεία για τη μείωση του φορτίου στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, την εξάλειψη των μυϊκών σπασμών και της υπέρτασης, την ανακούφιση από τον πόνο και άλλα συμπτώματα της νόσου και τη φλεγμονή.
- Χειρουργική θεραπεία
Η κύρια ένδειξη για χειρουργική επέμβαση είναι η στένωση του νωτιαίου μυελού ή η μεγάλη πιθανότητα ανάπτυξής της.
Η χειρουργική επέμβαση για την οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης ονομάζεται δισκεκτομή. Ο προσβεβλημένος μεσοσπονδύλιος δίσκος αφαιρείται μερικώς ή πλήρως και αντικαθίσταται με ενδοπρόσθεση.
Σπουδαίος!
Η χειρουργική επέμβαση δεν εξαλείφει την αιτία της ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας και των επιπλοκών της, επομένως σε 10 - 15% των περιπτώσεων υπάρχουν υποτροπές μετά από αυτήν - νέες προεξοχές, κήλες σε παρακείμενα τμήματα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Θεραπεία στην κλινική
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας σε μια εξειδικευμένη κλινική βοηθά στην εξάλειψη της αιτίας της νόσου, εξαλείφοντας έτσι τα συμπτώματά της και αποτρέποντας την ανάπτυξη επιπλοκών.
Η θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας μη φαρμακευτικά μέσα χωρίς χειρουργική επέμβαση. Η αποτελεσματικότητα στα στάδια 1 – 3 της νόσου είναι πάνω από 90%.
Ένα υψηλό θεραπευτικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσω της συνέργειας πολλών μεθόδων στο πλαίσιο μιας σύνθετης συνεδρίας διάρκειας 1 - 1,5 ώρας.
- Βελονισμός. Εφαρμόζοντας σταθερή πίεση στα κέντρα σκανδάλης, ο γιατρός ανακουφίζει από μυϊκούς σπασμούς, χαλαρώνει τους τεντωμένους μύες και αφαιρεί τα εμπόδια στη ροή του αίματος και στην παροχή αίματος στη σπονδυλική στήλη. Με τη βοήθεια του βελονισμού εξαλείφεται η κύρια αιτία της νόσου, βελτιώνεται η κυκλοφορία του αίματος και επιταχύνονται οι διαδικασίες του μεταβολισμού και της αναγέννησης των ιστών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
- Θεραπεία Moxibustion. Η επιλεκτική θέρμανση της περιοχής του λαιμού και του γιακά, της άνω πλάτης και του πίσω μέρους του κεφαλιού προκαλεί κυκλοφορία του αίματος, επιταχύνει την επούλωση και αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, κινητοποιεί και διεγείρει τους φυσικούς μηχανισμούς ανάκτησης. Μαζί με το βελονισμό, αυτή είναι μια από τις βασικές διαδικασίες στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας.
- Βελονισμός. Η εισαγωγή βελόνων σε βιοενεργά σημεία βελτιώνει την αγωγιμότητα των νευρικών καναλιών, εξαλείφει το μούδιασμα στο χέρι και αποκαθιστά τη μυϊκή δύναμη στο χέρι. Επιπλέον, ο βελονισμός έχει αναλγητική δράση που σε καμία περίπτωση δεν είναι κατώτερη από τη χρήση αναλγητικών (επισκληρίδιος αποκλεισμός) και ανώτερη από αυτή των ΜΣΑΦ.
Ο βελονισμός ενισχύει την επίδραση του βελονισμού και έχει αντιφλεγμονώδη και αντιοιδηματικά αποτελέσματα. - Λιθοθεραπεία. Η προθέρμανση με πέτρες διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος, βοηθά στην καλύτερη χαλάρωση των τεντωμένων μυών και επιταχύνει την αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- Θεραπεία κενού. Το cupping και cupping massage βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, προάγουν την κυκλοφορία του αίματος, διεγείρουν την ανάκτηση του μεσοσπονδύλιου δίσκου και βοηθούν στην ανακούφιση της μυϊκής έντασης.
- Χειροκίνητη θεραπεία. Τεντώνοντας ήπια (έλξη) τη σπονδυλική στήλη, ο γιατρός ανακουφίζει από την πίεση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, διευρύνει τα κενά μεταξύ των σπονδύλων, απελευθερώνει συμπιεσμένες νευρικές ρίζες και αιμοφόρα αγγεία, αυξάνει την κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ανακουφίζει από τον πόνο.
Η χειρωνακτική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για μη επιπλεγμένη οστεοχόνδρωση. Η έλξη της σπονδυλικής στήλης πρέπει να εκτελείται αποκλειστικά με το χέρι. Οι μέθοδοι έλξης υλικού είναι συνήθως αναποτελεσματικές και είναι επικίνδυνες και απαράδεκτες σε περίπλοκες ασθένειες. Εάν υπάρχει κήλη ή ραχιαία προεξοχή με κίνδυνο στένωσης του σπονδυλικού σωλήνα, η χειρωνακτική θεραπεία αντενδείκνυται. Για να αποκλειστούν οι αντενδείξεις, πρέπει να γίνει μαγνητική τομογραφία.
Πριν από μια συνεδρία χειροκίνητης θεραπείας, οι μύες της πλάτης πρέπει να είναι καλά χαλαροί, η σπονδυλική στήλη δεν πρέπει να είναι σε τεταμένη κατάσταση. Διαφορετικά, η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές - ρήξη συνδέσμων, διάστρεμμα ή ρήξη μυών, κάταγμα της μεσοσπονδύλιου άρθρωσης. Στην κλινική, η χειρωνακτική θεραπεία χρησιμοποιείται μόνο μετά από προηγούμενη βελονισμό προκειμένου να αποκλειστεί εντελώς ο κίνδυνος παρενεργειών.
Η θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης συνήθως περιλαμβάνει 10-15 σύνθετες συνεδρίες, που πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη μέρα. Στη συνέχεια, θα πραγματοποιηθεί μαγνητική τομογραφία ελέγχου για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται.
Μετά από έξι μήνες, μπορεί να συνταγογραφηθεί μια δεύτερη θεραπεία (συνήθως για επιπλεγμένη οστεοχόνδρωση).
Επιπλοκές
Στην περιοχή του λαιμού, η διάμετρος του σπονδυλικού σωλήνα είναι ελάχιστη, επομένως ακόμη και μικρές κήλες και προεξοχές αποτελούν σοβαρό κίνδυνο.
Η πιο σοβαρή επιπλοκή της νόσου είναι η στένωση του νωτιαίου μυελού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές του καρδιαγγειακού, αναπνευστικού και άλλων συστημάτων του σώματος, πάρεση, παράλυση και, ως αποτέλεσμα, αναπηρία.
Πρόληψη
Η καλύτερη πρόληψη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η κολύμβηση, τα παιχνίδια στην ύπαιθρο και άλλες σωματικές δραστηριότητες, καθώς και η διατήρηση της σωστής στάσης του σώματος.
Σπουδαίος!
Ένας καλός τρόπος για την πρόληψη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η φυσιοθεραπεία. Είναι καλύτερα εάν ένας γιατρός αποκατάστασης επιλέξει ένα σύνολο ασκήσεων άσκησης θεραπείας για εσάς. Η κύρια εγγύηση για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας άσκησης είναι η κανονικότητα και όχι η ένταση της σωματικής δραστηριότητας. Οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται την ίδια ώρα κάθε μέρα - αυτό είναι το κλειδί για τα αποτελέσματα.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι δυνατόν να θεραπεύσετε την αυχενική οστεοχονδρωσία με σπιτικές θεραπείες;
Στο σπίτι, μπορείτε να ανακουφίσετε ορισμένα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας, αλλά δεν είναι δυνατή η πλήρης θεραπεία. Η χρήση μεθόδων όπως ο βελονισμός, ο βελονισμός και η μοξοθεραπεία απαιτεί ιατρούς υψηλής εξειδίκευσης και εμπειρίας, παρά τη φαινομενική απλότητα αυτών των διαδικασιών. Το ίδιο ισχύει και για την hirudotherapy. Η χρήση αντιφλεγμονωδών αλοιφών (ΜΣΑΦ) έχει συμπτωματική δράση και μπορεί να ανακουφίσει προσωρινά τον πόνο. Τα θερμαντικά έμπλαστρα και οι κομπρέσες μπορούν να βελτιώσουν την τοπική κυκλοφορία του αίματος, να μειώσουν την ένταση των μυών και να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά δεν αποτελούν θεραπεία.
Τι είναι καλύτερο: θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση για μεσοσπονδύλιους δίσκους;
Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται όταν η συντηρητική θεραπεία δεν είναι πλέον δυνατή. Δηλαδή παρουσία στένωσης του νωτιαίου μυελού ή υψηλού κινδύνου εμφάνισής της στο στάδιο μεσοσπονδυλικής κήλης. Αυτή είναι η έσχατη λύση, που χρησιμοποιείται βίαια για την πρόληψη του χειρότερου - παράλυσης του σώματος. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι καν θεραπεία γιατί δεν αποκαθιστά τον προσβεβλημένο δίσκο. Σε όλες τις περιπτώσεις που είναι δυνατή η συντηρητική θεραπεία, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χειρουργική επέμβαση.
Είναι δυνατή η θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης;
Στα πρώιμα έως και μεσαία στάδια της νόσου, η ανάπτυξή της όχι μόνο μπορεί να σταματήσει, αλλά και να αναστραφεί και να επιτευχθεί αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Αυτό σημαίνει θεραπεία της ασθένειας. Μετά από αυτό, εάν συνεχίσετε τον προηγούμενο τρόπο ζωής σας και δεν τηρήσετε τις συστάσεις του γιατρού, η ασθένεια θα υποτροπιάσει φυσικά. Η νίκη επί της οστεοχόνδρωσης είναι δυνατή μόνο μέσω της κοινής εργασίας και ευθύνης του γιατρού και του ασθενούς.